آموزش و اجرای تمرین ۸۸ و ۸۹ و قطعه‌ی ۲۱

این قطعه با ساختار آزاد و آوازی خود فضایی فراهم می‌آورد که نوازنده بتواند تمام توانایی‌های احساسی و اجرایی‌اش را در این فضا به نمایش بگذارد. در ابتدا، این جملات باید به‌صورت آزاد اجرا شوند که به نوازنده این فرصت را می‌دهد تا با تکیه بر احساس و موسیقی، فضای خاصی را ایجاد کند. دقت به نوانس‌ها، یعنی شدت و ضعف صدا، و تحریرها، که ویژگی‌های ظریف موسیقی هستند، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

نکات قابل توجه برای اجرای این قطعه:

1.آوازی و آزادی در اجرا: این بخش از قطعه به‌صورت آوازی در هنگدرام و بدون محدودیت‌های ریتمیک اجرا می‌شود. این امر موجب می‌شود تا نوازنده بتواند با آزادی بیشتری احساسات درونی خود را منتقل کند. در واقع، هدف این است که ملودی‌ها به‌طور طبیعی و روان اجرا شوند، گویی که یک داستان بدون کلام گفته می‌شود.

2.تمرین و تسلط بر زینت‌ها: در این قطعه، اجرای زینت‌ها به‌ویژه با هر دو دست بسیار مهم است. زینت‌ها می‌توانند به‌عنوان زیباسازی و تقویت ملودی‌ها عمل کنند. اگر این بخش با دقت اجرا شود، قطعه به‌طور قابل توجهی تأثیرگذارتر خواهد بود. بنابراین، تمرین این بخش با سرعت پایین، به‌ویژه در ابتدا، کمک می‌کند تا نوازنده بر جزئیات بیشتر تسلط یابد.

3.توجه به هم‌زمانی و هماهنگی دست‌ها: در بسیاری از بخش‌های قطعه، استفاده از هر دو دست به‌طور هم‌زمان برای اجرای زینت‌ها ضروری است. این قسمت نیاز به هماهنگی دقیق دارد، زیرا هر دو دست باید به‌طور متوازن عمل کنند تا صداهای مکمل از هم جدا نباشند. تمرین در این بخش به‌ویژه در سرعت‌های پایین، ضروری است تا هماهنگی به بهترین شکل ممکن حاصل شود.

4.استفاده از دینامیک‌های متغیر: دینامیک‌ها یا تغییرات در شدت صدا می‌تواند تأثیر زیادی بر تفسیر قطعه داشته باشد. نوازنده باید بتواند در نقاط مختلف قطعه، از تنش به آرامش و بالعکس حرکت کند. این تغییرات باید به‌طور طبیعی و بدون وقفه در سراسر اجرا وجود داشته باشند تا احساس موسیقی به‌طور کامل منتقل شود.

توصیه برای تمرینات: ابتدا می‌توانید با تمرین هر بخش به‌طور جداگانه شروع کنید. برای اجرای صحیح زینت‌ها، می‌توانید با سرعت پایین آغاز کرده و سپس به تدریج سرعت را افزایش دهید. همچنین، گوش دادن به قطعه و تمرین کردن در کنار آن می‌تواند کمک‌کننده باشد تا بتوانید به هماهنگی بهتری در اجرای زینت‌ها و نوانس‌ها دست یابید.